DPI to parametr, który często pojawia się w rozmowach z drukarnią. Dla projektanta to nie jest suchy skrót techniczny – to realna informacja, czy wydruk wyjdzie ostry i profesjonalny, czy rozmazany i bezużyteczny. Warto wiedzieć, co oznacza i jak dobrać odpowiednią wartość do rodzaju projektu.

Czym jest DPI i jakie ma znaczenie przy druku?

DPI to skrót od *dots per inch*, czyli liczby kropek przypadających na cal wydruku. W druku oznacza to gęstość nanoszonych punktów farby. Im więcej kropek, tym obraz jest bardziej szczegółowy i ostry.

Dla prostego porównania:

• 300 DPI – standard przy druku materiałów wysokiej jakości, np. wizytówek, ulotek czy folderów. Teksty i detale są czytelne.

• 150–200 DPI – wystarcza w projektach oglądanych z większej odległości, np. plakaty i banery.

• 72 DPI – rozdzielczość ekranowa, na papierze daje efekt rozmycia i niskiej jakości.

W praktyce DPI jest tym, co decyduje, czy projekt przygotowany na komputerze po wydrukowaniu będzie wyglądał profesjonalnie, czy straci ostrość i szczegóły.

Tu warto rozróżnić dwie rzeczy, które często się mieszają:

• DPI w projektach graficznych – czyli to, co ustawiasz w pliku (np. 300 DPI dla wizytówki). To jest gęstość informacji obrazu.

• DPI urządzenia drukującego – np. ploter Mutoh Xpertjet 1462UF z rozdzielczością do 1440 dpi. To parametr techniczny mówiący, jak precyzyjnie samo urządzenie potrafi nanieść krople atramentu na podłoże.

Czyli: nawet jeśli ploter ma 1440 dpi, to i tak plik źródłowy musisz przygotować z odpowiednią rozdzielczością (np. 300 DPI dla druku z bliska). Sprzęt wykorzysta wtedy swój potencjał i prawidłowo odwzoruje detale. Natomiast jeśli wyślesz do drukarni obraz w 72 DPI, to żaden ploter ani drukarka – nawet 1440 czy 2400 dpi – nie doda brakujących szczegółów, bo one po prostu nie istnieją w pliku.

Na którym etapie przygotowania pliku ustawiać DPI?

DPI ustawiasz od razu przy zakładaniu dokumentu w programie graficznym (Photoshop, Illustrator, Corel itp.). Zawsze zaczynaj projekt w docelowym DPI. Po zakończeniu projektu zapisujesz plik do formatu wymaganego przez drukarnię (najczęściej PDF).

DPI jest już zapisane w tym pliku – drukarnia dostaje gotowy materiał z odpowiednią gęstością szczegółów. Jeśli plik zawiera zdjęcia, to ich DPI musi być sprawdzone jeszcze przed wstawieniem do projektu (zdjęcie 800×600 px nigdy nie wydrukuje się dobrze na formacie A3, nawet jeśli ustawisz 300 DPI).

W drukarce nic nie ustawiasz ręcznie w DPI pliku – drukarka nie przelicza pliku na nową gęstość, tylko interpretuje to, co dostała.

To, że urządzenie ma np. 1200 czy 1440 dpi, dotyczy wyłącznie jego technicznej precyzji nanoszenia kropli atramentu. Nie zastępuje to DPI pliku. Drukarka sama nie poprawi zbyt niskiego DPI.